مولف: مولوی محمد عمر سربازی

همچنان که ما مؤظف هستيم تا از شخصيتها، رهبران، ائمه سلف صالح خود از جمله ابوبکر صديق رضی الله عنه ، عمر فاروق رضی الله عنه ، عثمان ذی النورين رضی الله عنه دفاع کنيم وظيفه داريم که از شخصيت والا و رفيع امير المؤمنين علی مرتضی رضی الله عنه دفاع کنيم. زيرا عشق و علاقه داشتن نه تنها به علی رضی الله عنه - که بعقيده ما خليفه چهارم است و فضائل بی شماری درباره آنحضرت  در کتب ما وارد شده و از خصوصيات اخلاقی و امتيازات خاصی نيز برخوردار است_ بلکه به تک تک اصحاب و ياران پيامبر جزو اعتقادات ما است. اخيراً در جامعه اهل تشيع از رحلت و وفات حضرت زهرا (رضی الله عنها) بعنوان شهادت ياد می شود و عمدتاً آن را نتيجه ضربات سخت حضرت عمر رضی الله عنه می دانند که بر او وارد ساخت. ما برای ترديد اين نظريه هيچ نيازی به ذکر روايات و تجزيه و تحليل آنها نداريم چونکه اين نظريه هيچگونه اساس تاريخی و مستند و صحيحی ندارد و در هيچ روايتی از روايات خود اهل تشيع کلمه شهادت برای رحلت حضرت بی بی زهرا رضی الله عنها وارد نشده است. می شود گفت که اين يکی ديگر از ترفندها و توطئه های استعمارگران و دشمنان اسلام است. اساساً عنوان چنين موضوعی بر مبنای چه خواسته و ايده ای است؟! اگر غرض از مطرح ساختن رحلت زهرا رضی الله عنها بعنوان شهادت، زشت و کريه نشان دادن چهره خليفه دوم عمر فاروق رضی الله عنه در نظر عموم امت است، اين کار صد در صد بی ثمر است و نتيجه معکوس دارد، زيرا اين مثل اين می ماند که شخصی بر بالای شاخة درخت قرار گرفته و مشغول بريدن آن شاخه از بيخ و بن باشد! آيا مگر نه اين است که پذيرش شهادت زهرا رضی الله عنها مقتضی زير سؤال رفتن شخصيت عظيم امير المؤمنين و شجاعت و مردانگی بی نظير وی خواهد شد؟! بنظر بنده شهيد دانستن زهرا رضی الله عنها که طبق عقيده اهل تشيع امروزی در اثر ضربه ای بوده است که توسط عمر رضی الله عنه به آن بی بی وارد شده است بی حرمتی و جسارت بزرگی است به ساحت مقدس حضرت مرتضی رضی الله عنه . يقيناً هر مؤمنی که با حضرت علی رضی الله عنه محبت دارد و آن را بعنوان يک رهبر بزرگ و الگوی دينی می شناسد قلبش از اين عنوان (شهادت زهرا رضی الله عنها) بشوت جريحه دار می شود. قطع نظر از اينکه زهرا رضی الله عنها همسر علی رضی الله عنه بوده است آيا بر حضرت علی رضی الله عنه از حيث مسلمان بودن لازم و ضروری نبود تا بلا تشبيه از حملات يک حمله کننده عليه دخت گرامی نبی اکرم رضی الله عنه واکنش نشان بدهد و به دفاع از آن بپردازد ؟! صرفنظر از شجاعت، احترام و حتی اسلام، آيا يک فرد معمولی تحمل می کند که مردی بيگانه در جلوی چشمان او به خواهر يا مادر يا همسر و دخترش چنان حمله کند که ضربه اش منجر به مرگ او گردد و او دم بر نياورد و از جای خود تکان نخورد؟! اسلام به ما دستور می دهد که در برابر فحش و بد گويي صبور باشيم. اسلام در خصوص عفو و گذشت حق خود به ديگران، مسلماً تشويق و ترغيب فراوان دارد و می گويد در برابر مخالفين مدارا و حوصله داشته باشيم، اما از طرفی ديگر به ما دستور می دهد که مظلوم نباشيم و در مواردی دفاع از حق خويش را بر ما واجب دانسته است. به عقيده ما حضرت علی مرتضی رضی الله عنه کسی بود که از فرامين مقدس اسلام کاملاً واقف و بر آنها عامل بود و مشخصاً سکوت را در چنين موارد صد در صد خلاف قانون و دستور اسلام می دانست و با آن به مقابله برمی خواست. قائلين به شهادت حضرت فاطمه، سکوت اميرالمؤمنين علی رضی الله عنه را در برابر اين حادثه فوق العاده مهم چطور توجيه می کنند؟ آيا ممکن است بقول خودشان باز هم امير المؤمنين رضی الله عنه از تقيه کار گرفته باشد؟ آخر در مذهب اهل تشيع تا چه حد می توان راه تقيه و مدارا را پيش گرفت؟! هذا بهتانٌ عظيمٌ . کتابهای اهل سنت مملو از رواياتی است که جزئی ترين حوادث و رخدادهای دوران طلايي حيات نبوی و خلافت راشده را بازگو می کنند، اما در هيچ روايتی اين جريان ذکر نشده است . ( علاقمندان به تحقيق بيشتر در اين زمينه به مقالة «افسانة شهادت حضرت فاطمه زهرا» نوشتة مولوی عبدالعزيز نعمانی، که در شمارة سوم فصلنامة «ندای اسلام» منتشر شده است، مراجعه نمايند.(مصحح)) پيشنهاد ما اين است که از اين چنين توهين و جسارت بزرگی عليه حضرت زهرا  رضی الله عنها و حضرت علی رضی الله عنه دست بکشند و شخصيت آنها را با اين باورهای واهی لطمه دار نکنند و اصلاً در جامعه ای که شعار «وحدت» و «همبستگی» بر تمام فضای آن طنين افکنده و برای به ثمر رساندن اين آرزوی بزرگ ، محافل، کنفرانس ها، سمينارها، و نشستها برگزار می شود و هزينه ها صرف می گردد و تبليغات پيشرفته صورت می پذيرد، آيا اين عقيده و اظهار آن در کوچه و بازارها و اشاعة آن در رسانه های گروهی احساسات اهل سنت را جريحه دار نمی کند و موجب از هم گسستن شيرازة وحدت ميان مسلمانان نمی گردد؟! فتدبَّروا .

حضرت ابوبکر رضی الله عنه ، نماز جنازة فاطمة زهرا (رضی) را امامت کرد

در فصل الخطاب کتاب معتبر اهل تشيع آمده است حضرت زهرا رضی الله عنها در سن 28 سالگی بعد از گذشت شش ماه از رحلت نبی اکرم  در روز شنبه سوم ماه مبارک رمضان بين نماز مغرب و عشاء دار فانی را وداع گفتند. در همان تاريخ ابوبکر و، عمر،و عثمان، و عبدالرحمن بن عوف  برای ادای نماز عشاء حاضر شده بودند. موقعی که جنازه حاضر شد، صديق اکبر  بفرمان علی رضی الله عنهما امام نماز شد و با چهار تکبير نماز پايان يافت .