نشریه اصلاح

دوستان و نظردهندگان عزیز

بنده مدتی نتوانستم که در خدمت شما عزیزان باشم.

از این لحاظ بنده را عفو نمایید.

در رابطه با بخش نظرات هم دوستانی که بی جواب می مانند به منزله سرویس دهان هرچی رافضی

هست . لطف کنید زیاد خودتان را خسته نکنید.

مولف: مولوی محمد عمر سربازی

همچنان که ما مؤظف هستيم تا از شخصيتها، رهبران، ائمه سلف صالح خود از جمله ابوبکر صديق رضی الله عنه ، عمر فاروق رضی الله عنه ، عثمان ذی النورين رضی الله عنه دفاع کنيم وظيفه داريم که از شخصيت والا و رفيع امير المؤمنين علی مرتضی رضی الله عنه دفاع کنيم. زيرا عشق و علاقه داشتن نه تنها به علی رضی الله عنه - که بعقيده ما خليفه چهارم است و فضائل بی شماری درباره آنحضرت  در کتب ما وارد شده و از خصوصيات اخلاقی و امتيازات خاصی نيز برخوردار است_ بلکه به تک تک اصحاب و ياران پيامبر جزو اعتقادات ما است. اخيراً در جامعه اهل تشيع از رحلت و وفات حضرت زهرا (رضی الله عنها) بعنوان شهادت ياد می شود و عمدتاً آن را نتيجه ضربات سخت حضرت عمر رضی الله عنه می دانند که بر او وارد ساخت. ما برای ترديد اين نظريه هيچ نيازی به ذکر روايات و تجزيه و تحليل آنها نداريم چونکه اين نظريه هيچگونه اساس تاريخی و مستند و صحيحی ندارد و در هيچ روايتی از روايات خود اهل تشيع کلمه شهادت برای رحلت حضرت بی بی زهرا رضی الله عنها وارد نشده است. می شود گفت که اين يکی ديگر از ترفندها و توطئه های استعمارگران و دشمنان اسلام است. اساساً عنوان چنين موضوعی بر مبنای چه خواسته و ايده ای است؟

السلام و علیكم و رحمه الله

چه کسی حضرت زهرا (س) را اذیت کرد؟

این حدیث معروف ازرسول خدا(ص)رابارها شنیده اید…قال رسول الله (ص):فاطمه بضعه منی من آذاها آذانی…فاطمه(س)پاره تن من است هر کس اورا بیازارد مرا آزرده است…این حدیث از جمله احادیث معتبر ومورد قبول است اما هم اینجا وهم در بسییاری از جاهای دیگر یک سوال مهم باقی است..

به قلم : آیت الله محسنی بسطامی

چه کسی حضرت زهرا (س) را اذیت کرد؟

این حدیث معروف از رسول خدا (ص) را بارها شنیده اید …قال رسول الله (ص) : فاطمه بضعه منی من آذاها آذانی ……فاطمه (س) پاره تن من است ..هر کس اورا بیازارد مرا آزرده است …این حدیث از جمله احادیث معتبر ومورد قبول است اما هم اینجا وهم در بسییاری از جاهای دیگر یک سوال مهم باقی است ..سوالی که گاه اصلا پرسیده نمیشود یا کمتر به ذهن می آید ..

پاسخ‌: پرسيدن‌ از حالت‌ آن‌ در صورتي‌ كه‌ اشكالي‌ داشته‌ باشد لازم‌ نيست‌ مگر اينكه‌ به‌ يقين‌ معلوم‌ باشد كه متأهل‌ است(!!!) يا طلاق گرفته‌ است، پس‌ اگر در مرحله‌ اول‌ در مورد طلاق گرفته‌ بودنش‌ شك‌ كرد بايد بپرسد كه‌ آيا او طلاق گرفته‌ است‌ يا نه‌؟ پس‌ اگر گفت‌: بله،‌ من‌ طلاق گرفته‌ام، كافي‌ است‌، و در بار دوم‌ اگر شك‌ داشت‌ كه‌ از عده‌ بيرون‌ آمده‌ يا نه‌ بايد بپرسد، وقتي‌ گفت‌: بله‌، به‌ همين‌ كفايت‌ كند. اما زنان‌ زناكار معروف‌ ازدواج‌ و با آنها بنابر قول‌ احوط‌ درست‌ نيست، مگر زني‌ كه‌ واقعاً توبه‌ كرده‌ باشد، پس‌ آن‌ وقت‌ ازدواج‌ موقت‌ و دائم‌ با آنهادرست‌ است ^().

1)      سنی کافر است، نکاح با آنان جایز نیست. (تهذیب الاحکام ج7/302 شیخ الطائفة طوسی)

2)   اهل سنت کافرند، با آنان نکاح صحیح نیست و ذبیحه ی آنان خورده نمی شود چون حرام است. (تهذیب الاحکام ج7/303 شیخ الطائفة طوسی)

3)      سنی هیچ بهره ای از اسلام نبرده، لذا نکاح با آنان حرام است. (من لایحضره الفقیه ج3/258 ابو جعفر ابن بابویه قمی)

4)      پس خورده ی سنی نجس تر از پس خورده ی هر دشمن اسلام است. (من لا یحضره الفقیه ج1/8 ابوجعفر ابن بابویه قمی)

5)   اهل سنت بدتر از یهودی، نصرانی، و مجوسی و به اجماع تمام علماء شیعه کافر و نجس هستند. (الانوار النعمانیه ج2/306 نعمت الله موسوی الجزایری)

بدگويي‌ شيخين‌ باتفاق سلف‌ و خلف‌ گناه‌ كبيره‌ است‌

سید عبدالغفار

 مهم‌ترین چیز در زنده‌گی انسان که  از ارزش والایی نيز برخوردار است، وقت ميباشد؛ که در واقع شيرازة حيات ما را تشکیل می‌دهد. روي همين اصل، می‌خواهم ابتدا با استناد به آیات قرآنی و احادیث نبوی و اقوالی چند از بزرگان، بر ارزش وقت اشاره‌يی داشته باشم و بعداً به طور نمونه چند عامل از عوامل ضایع‌کنندة وقت را نام مي‌برم و به تعقيب آن چند راه‌کار را فرا روی عزیزان قرار مي‌دهم و سپس به پیامدهای بی‌برنامه‌گی اشاره خواهم نمود.

ارزش وقت از آن جا دانسته می‌شود که خداوند(ج) در قرآن کریم سوره‌يی را به نام العصر «وقت یا زمان» فرو فرستاده و در جاهاي ديگري از قرآن، به برهه‌هایی از زمان اشاراتی داشته است و می‌فرماید:

]والضحی واللیل اذا سجی[

«قسم به وقت چاشت و قسم به شب چون بپوشد»

ابوالاعلی مودودی

این حقی است از حقوق زن، ولی انسان شکر نعمتی را که خداوند به زن اعطا نموده را نمی تواند بجای آورد زیرا اگر به تاریخ جوامع بشری نظر انداخته شود مشاهده می شود که وجود زن در این دنیا با ذلت، خواری،گناه و معصیت عنوان می شود.ولادت دختر برای پدر عار و ننگ محسوب می شد، خویشاوندان عروس از جمله نزدیکان،بی ارزش و اهمیت به حساب می آمدند و در زبان اردو هم اکنون نیز کلمه عروس و پدر زن و مادر زن برای دشنام دادن و تحقیر کردن استعمال می شود. در بسیاری از ملت ها زنده بگور کردن دختران رواج داشت تا از این ننگ وعار خود را نجات دهند، چنانچه قرآن کریم این عادت و صفت جاهلی را چنین شرح می دهد:

( وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالأُنثَى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدّاً وَهُوَ كَظِيمٌ يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِن سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ)نحل/58-59

توبه از گناهان کبیره چگونه است ؟!

دکتر یوسف قرضاوی

سوال: نظر شما در باره شخصی که یک یا چند گناه مانند ارتکاب به عمل زشت زنا و شبیه آن ، تهمت ناروا زدن به زنان پاکدامن ، خوردن ناروای مال مردم چیست ؟ البته بعد از آنکه فرد گناه کار از درگاه خداوند توبه خالص کرده باشد . همچنین  حکم او در رابطه با حقوق مالی مردم که به خاطر فقر و نداری توان باز پرداخت آن را ندارد ، چگونه است ؟

جواب: درباره این سه جرم که برادرمان در مورد آنها  سوال نموده است ، لازم است عرض کنم که :

.

لازم به ذکر است که این مولوی جوان و خطیب برجسته اهل سنت در تاریخ 17\1\87 توسط دادگاه ویژه روحانیت احضار و بازداشت شده و پس ازاینکه مدت ده ماه و شش روز تحت بازجویی مقامات قضایی قرار داشت، این حکم در مورد ایشان صادر شد.

بر حذر داشتن از فتنه ها و حيله هاي ابليس

علامه ابن جوزي

بدان كه هنگام خلقت در تركيب انسان شهوت قرار داده شد تا با آن جلب منافع كند و قوة غضب نهاده شد تا دفع زيان نمايد؛ و عقلش بخشيدند تا در آنچه جلب يا دفع مي كند عدل را به كار گيرد؛ و شيطان را آفريدند كه انسان را در جلب نفع و دفع ضرر به افراط مي كشاند. پس بر خردمند واجب است تا از اين دشمن كه از روزگار آدم، عداوتش را با انسان آشكار كرده بر حذر باشد آنچنانكه در قرآن آمده است...

آخرین فرصت ثبت نام توبه کنندگان !

«برنامه ای عملی برای توبه بسوی خدا»

(با تطبیق عملی استفاده کنندگان از سایتهای غیر اخلاقی)

عزیز صادقی

گمان نمی کنم کسی که ذره ای ایمان در قلبش باشد توبه را دوست نداشته باشد ،حتی اگر چه فساد و گناه همهی اعمال و رفتار وی را در بر گرفته باشد ، زیرا ندای پر لطف و رحمت توبه گوش هر مسلمانی را می نوازد و از وی می خواهد که به فطرت اولیه اش برگردد ، درونی پاک و بی آلایش که او با دست خود آنرا کدر و سیاه کرده و محیط و جامعه ، تعلیم و تربیت غلط و یا هر عامل دیگری آنرا در سراشیبی انحطاط و انحراف قرار اده است .

محمد فرید سراج الدینی

جامعه گرایی:

جامعه گرایی حضرت عمر عدالتی کامل و فراگیر و دولت در جامعه گرایی او دولتی خدمتگذار برای عموم بوده است. نه آن دولتی که زمینه ساز احتکار سرمایه داران و بهره کشان باشد. نظام او سد ی محافظ وحامی فقرا و حقوق آنان در برابر ستمها و اغنیاو قدرت طلبان بود.

اولین خطابه امیرالمؤمنین حضرت عمرفاروق رضی الله عنه

( عدالت، قاطعیت و شهامت)

خبر یافته ام که مردم از سختگیری من بیمناک و از تند خویی و خشونتم ترسیده اند و گفته اند ، وقتی که حضرت رسول اکرم (ص) میان مابود برما زورآوری میکرد و همچنین در زمان خلافت حضرت ابوبکر صدیق سختگیری مینمود و اکنون که امورات به خودش واگذارشده است باید چگونه باشد .

چه می‌فرمایند علمای دین در مسئله ذیل:
"پاسوربازی" از نظر کتاب‌الله و سنة رسول و قواعد فقهیه چطور است؟ آیا جایز است یا خیر؟ لطفاً کاملاً توضیح دهید.

الجواب باسم ملهم الصواب
خداوند انسان را برای امر بزرگی پیدا نموده است و او را امر نموده که وظیفه شرعی خویش را به نحو احسن انجام دهد و روز قیامت هر لحظۀ زندگی را سؤال خواهد نمود، لذا نباید هیچ مسلمانی وقت گرانبهای خود را به کارهای بیهوده و بی‌ارزش که خالی از نفع دینی و دنیوی باشد، صرف نماید.
پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم در رابطه با بازیهای لهو و لعب و بیهوده فرمودند:
«کل شیء لیس من ذکرالله فهو لغو و سهو الا اربع خصال: مشی الرجل بین الغرضین و تأدیب فرسه، و ملاعبته اهله، و تعلیم السباحة». اخرجه النسائی [الدرالمنثور:4/86]
خلاصه اینکه پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم چهار چیز را استثنا نموده و دیگر بازیهای بیهوده و غافل کننده از یاد خدا را که از نفع دین و آخرت خالی هستند لهو و بیهوده قرار داده است و پاسور نیز بازی بیهوده و غافل کننده از یاد خداوند است که اگر با شرط برد و باخت باشد قمار می‌شود و به نص قرآن حرام است و اگر بدون شرط باشد باز هم آن را علما حرام و مکروه تحریمی قرار داده‌اند چنانکه مفتی اعظم پاکستان در امداد المفتین [ص 1002] و مفتی اعظم هند در کفایة المفتی [9/199] تحریر نموده‌اند.
فقیه معاصر علامه زحیلی می‌نویسند: «و یحرم بالاتفاق کل لعب فیه قمار... و ما خلا القمار و هو اللعب الذی لا عوض فیه فی الجانبین و لا من احدهما فمنه ما هو حرام و منه ما هو مباح، لکن لا یخلو کل لهو غیر نافع عن الکراهة لما فیه من تضییع الوقت والاشتغال عن ذکرالله و عن الصلوة و عن کل نافع مفید». [الفقه الاسلامی]

قضیه‌ی «غدیر خم» از نگاه اهل سنت
سید مصطفی محمودیان-مهاباد

اشاره: در رابطه با قضیه‌ی غدیر خم هر سال در اواسط ماه ذی‌الحجه مسائل فراوانی نوشته و گفته می‌شود و چون این قضیه تا به حال فقط از دیدگاه اهل تشیع مطرح و بیان گردیده است همواره برای گروهی از عوام اهل سنت –حتی خواص فاقد مطالعه- ابهاماتی ایجاد، و سؤالاتی در پی داشته است بر این اساس لازم دانستم تحقیق مبتنی بر نظر برخی از علماء و نویسندگان اهل سنت را در این بابف تحریر و در اختیار خوانندگان قرار دهم.


منابع مربوط به چنین قضیه‌ای منحصر به کتاب‌های حدیث و تاریخ می‌باشد زیرا چنان که محرز و مسلم است نه در قرآن ذکری از آن رفته و نه پای شاهد عینی و علم غیب در میان است لذا متفکران اهل سنت با استفاده از دو منبع فوق قضیه‌ی غدیر خم را چنین تحلیل کرده‌اند: حضرت رسول اکرم (ص) در سال دهم هجری قبل از عزیمت به مکه به قصد حجةالوداع، و به رویات کتب تاریخ در ماه رمضان مصادف با فصل بهار، علی‌ابن ابی‌طالب(رض) را به مأموریتی به یمن فرستاد و اینک آراء و نظریات مؤرخین، مفسرین، محدثین و شارحان کتب حدیث درباره‌ی این مأموریت و پیامدهای آن، که در بعضی موارد مختلف ولی در اصل مطلب اتفاق نظر دارند.

خالدبن وليد شمشير برهنه خدا

هفده سال قبل از ظهور اسلام در مكه از دامان لبابه صفري خواهر ام المؤمنين ميمونه ابر مردي پا به عرصه گيتي نهاد كه بعدها تلؤ تلؤ شمشير برنده اش آتش بر ملحدين عالم زد پدرش وليد بن مغيره از اشراف قريش بود ودر مكه جايگاهي بس بزرگ داشت طبق رسوم عرب پرورش خالد كه داراي شش برادر ودو خواهر بود در خارج از مكه در روستاهاي اطراف آن صورت گرفت.
درمحيطي كه وي پرورش مي يافت اسب سواري ،شمشيرزني ومبارزات جنگجو يانه ازسرگرمي هاي آن دياربه شمارميرفت وآن حضرت ازهمان زمان دردليري، هوش وذكاوت ازجوانان منتخب قريش به شمارميرفت.حضرت خالد(رضي الله عنه) قبل از ايمان آوردن همانند پدرش از مخالفين سرسخت اسلام محسوب مي شد. و در رابطه با اموري كه درمخالفت بااسلام ومسلمين صورت مي گرفت، پيشقدم بود. چنانكه درميدان احد تدبير و صلاحيتش، درتهاجم ناگهاني بر لشكر مسلمين از درهّ اي كه در انتهاي كوه احدقرارداشت، دليل اصلي شكست مسلمين در آن غزوه به شمار مي رفت. اما پس از آن حقانيت و محبت اسلام در قلب خالد(رضي الله عنه) به صورت نامحسوسي رشد مي كرد و احساس مي نمود كه روزي تمام ملت عرب در زير پرچم اسلام جمع خواهند شد. بنابراين انديشه، گفتار و سخنان و اعمال حضرت رسول(صلي الله عليه و سلم) رامورد بررسي قرارمي داد.

«هرگاه خواستي حاجتي از خدا بخواهي، ابتدا بر پيامبر -صلى الله عليه وآله وسلم- درود بفرست سپس حاجت خود را بخواه. زيرا خداوند بسي بزرگوارتر از آن است که دو حاجت از او خواسته شود و او يکي را برآورده سازد و ديگري را برآورده نکند».

ای تارک نماز!!

اي تارك نماز !! چگونه سخنم را آغاز كنم در حالي كه تو همه پل هاي بين من و خود را خراب كرده اي؟! و چه دارم كه به تو بگويم؟! و چگونه بگويم؟ از راه تشويق وارد شوم؟... و يا تو را از عاقبت كارت بترسانم؟...
اي تارك نماز !! فكر مي كني كه هستي؟
آيا تا اين حد خود را از پروردگارت بي نياز مي داني كه از سجده براي او خودداري مي كني؟
آيا غرور و تكبر تو را به آنجا رسانده كه از ايستادن خاشعانه در برابر پرورگارت ابا مي كني؟ { اي انسان! چه چيز تو را در برابر پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته است ...پروردگاري كه تو را آفريده است و سپس سر و سامانت داده است و بعد معتدل و متناسب كرده است  و آنگاه به هر شكلي كه خواسته است تو را در آورده است و تركيب بسته است. } [انفطار: 8 ـ 6 ]
اي تارك نماز !! آيا نمي داني نماز آخرين چيزي است كه انسان مسلمان به آن پايبند خواهد ماند و اگر آن را ضايع كند تمام دين خود را زير پا نهاده است؟ رسول الله صلی الله علیه و سلم مي فرمايد: «گره هاي اسلام يكي پس از ديگري باز خواهند شد، پس هرآنگاه گرهي باز شد مردم به گره بعدي چنگ خواهند زد. اولين آنها حكم است و آخرين آنها نماز.» [ابن حبان در صحيح خود روايت نموده و آلباني آن را صحيح دانسته است]

خداوند می فرماید {وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا} [فرقان:63]
( و بندگان «خوب خدای» رحمان، کسانی هستند که به آرامی روی زمین راه می روند).

از صفات آنها این است که با آرامش و وقار و تواضع راه می روند و متکبرانه قدم بر نمی دارند. خداوند فرموده:

{وَلاَ تَمْشِ فِي الأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ وَلَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولاً} [اسراء:37]
(با فخر و و تکبر بر زمین راه مرو، تو نمی توانی زمین را «با غرورت» بشکافی و «یا آنقدر بلند قامت شوی که» به طول کوهها رسی).

ابن کثیر (رحمه الله) می فرماید: {وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا}:
(این آیه هم به معنی این است که با غرور و تکبر در راه رفتن، خود را مشابه جباران نگردان، چرا که نمی توانی با راه رفتن خود زمین را بشکافی).